آمایش شهری و شهرسازی

آمایش شهری و شهرسازی

اصطلاح آمایش ، و درواقع « آمایش سرزمین » که چندسال پس از نیمه قرن حاضر ، 1350 ، وارد ایران و زبان فارسی شده است ترجمه ای از زبان فرانسه و قاعدتا" رهاوردی از علوم انسانی – اجتماعی – اقتصادی آن کشور است که پس از حدود یک دهه بر اثر تحوٌلات اساسی سیاسی در کشور ، آن نیز تحت تاثیر کشمکش های سیاسی قرار گرفته گاه نه تنها از مفهوم اصلی خود به دور افتاده است ؛ بلکه حتی کاملا" مورد تحریف قرار گرفته با مفهومی وارونه معرفی گردیده است .

سرزمین اصولا" مفهومی جغرافیائی دارد که مورد آمایش یا ساماندهی قرار می گیرد و به این ترتیب آمایش هر سرزمینی قبل از همه مقتضی مطالعات جغرافیائی آن سرزمین ، و در مورد شهر مقتضی جغرافیای شهری ، است .

آمایش شهری حاکی از ساماندهی سرزمین شهر ؛ و به این جهت بنا بر مطالعات جغرافیائی – طبیعی – اقتصادی – اجتماعی ( جمعیتی و... ) و آنگاه فنون ساماندهی است که قاعدتا" همان فنون شهر سازی ، مدیریت شهری و برنامه ریزی خاص آن که برنامه ریزی شهری باشد ، می نمایند .

آمایش سرزمین ، سرزمین ، آمایش ( ساماندهی ) ، مطالعات جغرافیائی ، جغرافیای شهری ، شهرسازی ، برنامه ریزی شهری ، جغرافیای طبیعی ، امکانات ، تنگناها